Tłumaczenie <> Dopasowanie, korekta i inne: El.Dj.Daro007
- Dzień dobry, Paddy. - Dzień dobry Kate.
Wyglądasz cudowniej niż kiedykolwiek. Gdybym tylko był młodszy...
Och, zamknij się!
Mamo, to ja.
- Poczta. - Napijesz się ze mną herbaty?
Nie mogę. Jestem spóźniona. Przepraszam.
- To on, znów. - Kto? Gdzie?
Nowy sąsiad, Robi grilla.
Słyszałam, że on jest z Polski.
Dobrze, wiesz, być może Polacy lubią dużo grillować.
Nie mogę znaleźć twojego...
- och, tu to jest. - Gdzie to kładziesz?
To jest moja szczoteczka do zębów.
Recepta.
Słuchaj, nie musisz tego brać.
- Lekarz powiedział, że muszę.
Po tym czuję się lepiej.
W porządku.
Zobaczymy się później lub zadzwonię.
Masz randkę dziś wieczorem?
Nie wiem. Być może.
Wykorzystaj swój czas, Kate, jak mówił twój ojciec.
To było na tarasie na południu Francji?
Przepraszam.
Uściskaj mnie.
Uściskaj mnie!
Do widzenia, Mamo.
Co za krowa ze mnie.
Połóż mój wynik na górze.
- Nie zechcą tego słuchać, Harvey. - Ale ja chcę to zobaczyć.
- Mam poparcie.
Johnnie, tylko ty się spóźniłeś.
W porządku.
Posłuchaj, Harvey, Marvin chce abym przedstawił swoje pomysły kiedy wyjedziesz.
Posłuchaj, nie chcę robić nic za twoimi plecami.
Marvin. Hej, Marvin.
Hej, Harvey. Nie powinieneś być w Londynie?
Tak. Wybieram się tam. O co chodzi?
Johnnie pytał, czy coś chcesz od niego na poniedziałek?
Nie.
Myślałem, że zostaniesz chwilę w Londynie.
- Co? - Nie ma potrzeby wracać.
- Zadowolony ze ślubu córki?
Dobrze, Johnnie może to zrobić.
Znaczy, wykonać kontrakt dla Samuelsona.
Nie, wracam. To są moje kontakty.
- Przez te lata. - Wiem. Jestem tylko...
Oni mają nowych ludzi, wiesz?
Myślę, że oni potrzebują czegoś innego.
Naprawdę chcę wrócić. Powinienem być tam osobiście.
Osobiście?
Tak. Chcę odpowiadać za swoją muzykę.
Ale nikogo to nie obchodzi, Harvey.
To tylko dema. Oni nie mają już na to czasu.
I nie chcą takiego gówna. Nie muszą o tobie wiedzieć.
Ani o mnie.
Wracam w poniedziałek, Marvin.
Może lepiej zostań, Harvey.
- Co to znaczy? - To co znaczy.
Powiedz to.
To koniec, Harvey.
Polub Londyn.
- Wakacje? - Interesy.
A ty?
Moja córka wychodzi za mąż.
Gratulacje.
Tak, dzięki.
Ona z Ameryki, on jest Amerykaninem a biorą ślub w Londynie.
Powiedziałem jej, że mogą się pobrać u nas.
Pracują oboje w Londynie, ale...
- Proszę. - Och, dziękuję.
- Może pani to zabrać? - Tak.
- Dziękuje. - Dziękuje.
Zdenerwowana?
Nie. Często latam.
Och. Nie lubię latać. Muszę się wzmocnić.
Znasz ten żart, jeden facet mówi do drugiego...
Mam rano spotkanie , kiedy wylądujemy,
spróbuję zasnąć.
- Ok. - Przepraszam, ja tylko...
Chciałem pomóc, nie mogę spać.
Ok, nie ma problemu.
- Dzień dobry, Aggie. - Dzień dobry.
W porządku?
"Zamglona warstwa na powierzchni płynu."
Piana.
"Narzędzie do manicure".
Och, przestań, Aggie.
- Tylko cię sprawdzam. - Obcinaczki!
Przepraszam.
Dzień dobry.
Och, dzięki Bogu.
- Dzień dobry, Aggie. - Dzień dobry.
Nadal mamy spotkanie dziś wieczorem?
- Matt przyjdzie z Simonem. - Boję się.
Nie ma kogo! On jest cudowny!
To duży, silny, pewny siebie, cudowny facet.
Spodoba ci się. On jest piękny.
Ok, pójdę, ale pod warunkiem,
że nie zostawisz mnie z nim samej.
Oczywiście.
Mogę jej zaufać? - Nie.
Oczywiście możesz mi zaufać. Odwieziemy cię do domu.
Was oboje, obojętnie do którego domu!
- Och, zamknij się. - Prowadzi własny biznes?
- Naprawdę? - Tak.
Jakiego rodzaju?
Nie wiem dokładnie. Myślę, że to są materiały piśmienne i biurowe.
Och. Zawsze kochałem materiały piśmienne i biurowe.
To nie delegacja.
No. Chyba że wnuki to praca.
Dziękuje bardzo za wasz czas.
- Dziękujemy. - Bezpiecznego powrotu.
Dziękujemy. Do widzenia.
Przepraszam. Czy mógłby mi pan poświęcić chwilę?
- Nie mam teraz czasu.
Jestem zmęczony.
Rozumiem.
Dokąd, proszę pana?
Cześć, Susie. Tu tata.
Jestem w taksówce w drodze do hotelu.
Zgaduję, że jesteś ze swoim chłopakiem.
W każdym razie, naprawdę czekam z niecierpliwością, aby was zobaczyć.
Nie mogę czekać. Kocham cię. Do zobaczenia.
Cześć, Harvey Shine.
Czy Mike będzie w poniedziałek?.
Jestem pod telefonem.
Prawdopodobnie masz mój numer, ale na wszelki wypadek,
podaję 917-384-5368.
Możesz potrzebować międzynarodowego kodu, tak, to jest 044,
ale nie jetem pewny.
To może być 011. Możesz spróbować 44 później 1 i dopiero 917.
Cokolwiek, czy to jest 044 lub 44 lub 011,
Następnie, możesz wybrać 1...
Halo?
Cześć.
Przyjechałem na ślub. Powinien być pokój dla mnie.
Harvey Shine.
Tak. Mamy podwójny pokój dla ciebie.
Dobrze. Czy już ktoś się zameldował?
Nie jestem pewny.
Moja córka... Susan Shine?
Może pod nazwiskiem Wright... Susan Wright.
W-R-I-G-H-T.
Nie, proszę pana. Nie ma tu nikogo takiego.
Pokój 522.
Cześć?
Cześć, Susie.
Jestem w hotelu. Gdzie jesteś? Gdzie są wszyscy?
Myślałem, że wszyscy będziemy razem.
Nie byłem pewny. I...
Nie wiedziałem. Jestem tu sam.
Myślałem że...
Poza tym, tak, twoja mama, ona wynajęła dom dla was?
Daj spokój. Jestem dużym chłopcem.
Jestem zadowolony. To miłe.
Tak, mam adres.
Tak. Kocham cię także. Zobaczymy się na miejscu.
Cześć, Mamo.
Co masz na sobie?
- Purpurowe drelichy. - Wcale nie.
Nie, nie naprawdę. Mam na sobie minispódniczkę i rurki.
- Znów są w modzie. - Nie bądź niemądra.
Nie denerwuj się. Bądź sobą.
Tak, dzięki za radę.
Och, posłuchaj. Myślę o Grecji.
Tak. W porządku. Możemy porozmawiać o tym później?
W porządku. Do widzenia!
Do widzenia.
Kate.
Przepraszam, bardzo przepraszam.
- Twoja mama... - Tak.
To mój?
Zdrowia. Dzięki Bogu.
Ona jest…
Cały czas mówi o Polaku żyjącym obok niej, który dużo grilluje.
- Jest bardzo podejrzany. - Tak myśli.
Już są.
- Jest w barze.
Bardzo miły facet. Bardzo gadatliwy.
- W porządku. - Lubię go. Lubię go.
- To Matt. - Hej.
Cześć, Matt.
- Jak się masz? - W porządku. A ty?
- Ja również. - Kate, to jest Simon.
- Co porabiasz? - Cześć. Miło cię poznać.
Pracujesz w materiałach piśmiennych i biurowych?
Jestem IT... informatykiem.
- Tak mówiłeś!
- Nie, wcale nie. - Tak, kochany.
Dobrze, jest trochę materiałów piśmiennych i biurowych.
Głównie do komputerów.
- Usiądźmy.
To nie ma znaczenia.
Przepraszam, Matt.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Zdrowie, chłopcy.
Cholera.
Przyleciałem zeszłej nocy.
- Hej, Harvey! - Hej. Scott.
- Harvey, udało ci się. - Scott, jak się masz?
Co się dzieje?
To jest ojciec Susan... Harvey... Harvey Shine.
To jest Josh Hillman i mój najlepszy człowiek... Pete Turner.
- Jak się czujecie chłopcy? - Dobrze. A ty, Harvey?
- Wspaniale. - Tak, dobrze cię widzieć.
Tak, ciebie także. Dajecie sobie radę?
Wspaniale. Nie mogę się doczekać ślubu z Susie, naprawdę.
- Jest tu? - Tak jest tam.
Będzie zaskoczona, że tu jesteś.
- Poszukam jej. - Tak.
Muszę odebrać.
Cześć?
Tak, Harvey.
To nie w porządku.
Potrzebuję go. Potrzebuję Mike.
Rozmawiałem z nim dwa tygodnie temu. Byłem umówiony.
Co?
Nie, ale...
Powiedz tylko aby do mnie zadzwonił To jest...
Tak, byłem z nim umówiony!
Porozmawimy później.
Przepraszam. Zawsze coś wypadnie.
Tak.
Tak, czym się zajmujesz, Harvey?
Branża muzyczna.
Co dokładnie?
Wiesz, TV, tła, reklamy.
- Super. Jakiego rodzaju? - Reklamy.
- Brzmi korzystnie. - Tak, to może być.
Tak, a wy... pracujecie dla Scotta?
Pracujemy ze Scottem.
- W branży naftowej? - Tak, to jest...
To może być korzystne.
Czasami.
Tak, w porządku. Myślę, że powinienem poszukać mojej córki.
Oczywiście. Hej, miło było was poznać. Zobaczymy się później.
Tak, napewno.
On jest młodszy ode mnie.
On jest młody. I ma mnóstwo energii.
Jest śliczny.
Nie, to nie jest... Nie odbieraj.
Muszę.
Kate, to twoja mama. Wiesz, że to twoja mama.
Wiem.
Ona jest jak ludzka antykoncepcja, za uczciwa.
- Ona rujnuje twoje życie seksualne. - Zamknij się.
Idź.
Cześć, Mamo?
Tak. Czy mogę oddzwonić?
Tak, jestem. W porządku, do widzenia.
Cześć.
Na razie.
Cześć!
Niech spojrzę. Niech spojrzę.
Wyglądasz pięknie.
Dziękuje.
- Wyglądasz... - Nie pasuję tu.
Nie, nie. Wyglądasz bardzo ładnie.
Powiedzieli mi, że wszyscy mają być ubrani na biało.
Ale zostałem wprowadzony w błąd.
Tak jest dobrze. Podoba mi się.
Dziękuje.
- Jak twój lot? - W porządku.
Tak, to jest twój facet?
Tak.
To była długa droga aby zobaczyć jak dwoje Amerykańskich dzieci bierze ślub.
Przepraszam za kłopoty.
Żartowałem, Przepraszam.
Widziałeś Mamę?
- Nie. Jest tu z Brianem? - Tak. Są przy naszym stole.
Tak.
Dom, który twoja matka wynajęła jest wystarczająco ładny?
- Tato. - Co?
Tak tylko pytałem.
Przepraszam. Dobrze cię widzieć.
Przytul mnie.
- Hej, zobaczcie kogo przyprowadziłem. - Cześć.
Cześć.
Porozmawiamy później.
Cześć. Do widzenia.
- Hej. - Cześć.
Jestem Matt. To jest...
- Przepraszam. Musimy iść. - Nie.
Opiekunka do dzieci dzwoniła.
Mały problem w domu ale nic poważnego.
- Nic poważnego. - Naprawdę nic poważnego.
Ale ty zostań.
W porządku.
Dobrze się baw, i wyłącz ten telefon.
- Pracujesz jutro? - Tak, przez pół dnia.
Nie mogę uwierzyć Zrób sobie wolne.
- Do zobaczenia we wtorek. - W porządku.
- Baw się. - Dzięki.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Zostaliśmy sami.
Tak. Przepraszam.
Nie, to nie jest twój błąd. Mi się to podoba.
Poznawać nowych ludzi.
Tak, mi również
Dlaczego nie siadasz?
Tak, jesteś szefem Oonagha.
Tak.
Często mówię "tak".
Tak.
Przepraszam.
Chcesz się jeszcze czegoś napić?
Pewnie. Przyniosę.
Ja to zrobię, co sobie życzysz?
Może kieliszek białego wina?
Dzięki.
- Hej, Mel. - W porządku?
- Andy. - Miło cię widzieć.
Gwen.
Mamo, możesz przestać...
Poczekaj.
Nie słyszę cię.
Chwileczkę.
To prawda.
To się zdarza?
Cześć.
Hej.
- Harvey. - Jean.
- Harvey, dobrz cię widzieć. - Ciebie również.
- Dobrze wyglądasz. - Cześć.
Więc nasza dziewczyna bierze ślub.
Harvey, pamiętasz Watsons. Barry i oczywiście Jill.
- Cześć. - Barry.
Harvey.
Dawno się nie widzieliśmy
Dobrze wyglądasz.
Dziękuje. Ty wyglądasz lepiej.
Dziękuje.
- Barry, ty także. - Dzięki, Harvey.
Dobrze cię widzieć. Jak twój syn?
Córka. - Betsy.
Racja..
Przepraszam. Muszę odebrać.
Możesz potrzymać?
Przepraszam.
To zajmie dwie godziny maksimum, nie dłużej.
Powiedziałeś mu że to było dla mnie?
Musimy wrócić. On ci powie.
Tylko niech do mnie zadzwoni, w porządku?
W porządku. Naprawdę muszę kończyć.
W porządku, do widzenia.
Cześć.
Kate, przepraszam. Wpadłem na nich.
Nie mogłem się ich pozbyć. To jest Kate.
- W porządku. - Andrew, Melissa i Gwyn.
- Gwen. - Gwen, przepraszam.
Przepraszam. Mam nadzieję, że nie przeszkadzamy wam.
Wcale nie.
Dobrze się znacie?
Właściwie to nie.
Mamy wspólnych przyjaciół... Oonagh i Matt.
Był tu Matt. Kate pracuje z Oonagh.
Oni musieli wracać do domu.
Tak.
- Jesteście na randce w ciemno? - Tak.
Nie. To nie jest randka w ciemno.
Może zostawimy was samych?
Nie, nie potrzeba.
To znaczy...
Jeanie, przesadziłaś mnie kochanie?
- Nie. - Ja to zrobiłam.
Myślałam, że wygodniej będzie ci wstać.
Och, na pewno.
Może szybki toast na początek?
Swoją przemowę zostawię na jutro.
Droga Susan i drogi Scott,
wznoszę toast
tak jak w czasie wakacji w Rzymie
i życzę wam zdrowia, Salute!
Salute!
Ponieważ Jean i ja kochamy was bardzo,
i jesteśmy szczęśliwi, że Scott będzie członkiem naszej rodziny.
Wielu wspólnych, szczęśliwych dni.
Salute. - Salute!
Moja kolej.
Myślałem, że wyłączyłem. Przepraszam.
Um...
Do młodej pary.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
- I ponownie! - Na zdrowie.
Częstujcie się! - Tak! Dobry pomysł.
Właściwie, Przepraszam. Może powinienem mówić do ciebie tato.
Harvey.
Cześć, Jean.
Mógłbym dostać szklankę wody?
Bez lodu.
Dziękuje.
W porządku?
Tak.
Możesz to ułatwić, Harvey?
Dlaczego?
Boisz się, że wprowadzę cię w zakłopotanie.
Nie...
Obawiam się, że sam będziesz zakłopotany.
Jesteśmy tu dla Susan. To jest jej weekend.
To jest ich weekend.
Jesteś dobra. Jak zawsze.
Zawsze wiedziałaś,
jak sprawić, żebym poczuł się jak kupa gówna w 30 sekund.
Miałam praktykę.
Dlaczego za mnie wyszłaś?
Byłam... bardzo młoda,
a ty byłeś taki zabawny.
A Brian? Jest zabawny?
On myśli, że ja jestem zabawna.
Harvey, idź do domu. Może się prześpij?
A potem wroć i zobacz jak twoja córka bierze ślub.
Nasza dziewczynka bierze ślub.
- Hej. - Hej.
- Susie. - Tata.
- W porządku? - Tak, oczywiście.
- Jak się czujesz? - Ok.
- Dobrze się bawisz? - Tak.
Scott wygląda na dobrego faceta.
I taki jest.
Przepraszam, że nie miałam szansy aby porozmawiać z tobą.
Nie martw się o mnie.
To dla ciebie i Scotta. To wasz weekend.
Tak.
Tak, jak twoja praca?
W porządku. To jest...
Teraz robię coś innego.
Tworzenie muzyki teraz, to już nie to samo co kiedyś.
Liczy się tylko biznes, i łatwa muzyka cyfrowa,
naciskasz guzik, i masz dźwięk trójkąta.
Tak to teraz wygląda.
Nadal piszesz coś własnego?
Kiedy wracam do domu, trochę gram.
Tak, posłuchaj,
Nie wiem jak ci to powiedzieć,
ale muszę wracać do Nowego Yorku.
Mam ważne spotkanie.
Bardzo poważne.
Więc nie będę na przyjęciu wieczorem, ale będę na twojej uroczystości.
To jest, tam gdzie bierzesz ślub.
Nie przegapiłbym tego.
W porządku.
Tato...
Brian to naprawdę duża część mojego życia
przez ostatnie kilka lat...
i...
zapytam go czy zechce poprowadzić mnie do ołtarza.
Przepraszam.
W porządku.
Chcę, abyś poszła do swoich przyjaciół i dobrze się bawiła.
- Zobaczymy się jutro. - W porządku.
Nie, ale poważnie, Znaczy...
Przepraszam.
Zatrzymaj się przyjacielu. Dzięki. Przejdę się.
Przepraszam, może mnie pan zabrać do Wilton Green?
Ogłaszam was mężem i żoną.
Możesz pocałować pannę młodą.
Do Heathrow.
Duchy? Szampan?
W porządku. Doskonale.
Możemy jechać inną drogą?
Wszędzie jest taka samo.
Przepraszam.
Mam lot o 1:30 do JFK.
Przepraszam. Jestem zajęty.
- Chcę iść do bramki. - Odpowiem na wszystkie pytania,
- ale będzie pan musiał poczekać. - W porządku.
- Mam lot 1:30 do JFK. - Proszę pana, obowiązuje kolejka.
Tak wiem, ale mam lot 1:30 do JFK.
Ten lot jest już odprawiony.
Ale samolot startuje za 40 minut.
Tak, ale bramka jest już zamknięta.
Mam tylko bagaż podręczny. Proszę pozwolić mi przejść.
- To nie jest bagaż podręczny. - Co, to?
- Teraz mi pani pozwoli, proszę? - Nie.
O której jest następny lot?
Najwcześniej jutro rano.
- Jutro?! - Proszę się uspokoić.
Marvin, tu Harvey. Posłuchaj, przez korki spóźniłem się na samolot.
Daj spokój, Harvey. Korki?
- Tak. - Frank może wszystko załatwić.
Wyślę maila i numery kolejki,
będę tam w porze lunchu, najpóźniej.
Przyjadę prosto z lotniska.
Nie, zostań w Londynie, dobrze? Baw się na ślubie córki.
Nie, Marvin.
- Nie ma żadnego problemu. - Harvey.
Frank wie dokładnie, co zrobić i Mike może mu w tym pomóc.
- Harvey, musimy porozmawiać. Nie, posłuchaj.
Będę tam w porze lunchu, Marvin. Wszystko jest przygotowane.
- Harvey? - Tak? Co?
- To koniec. - Co?
- Co to znaczy? - Nie miałem na to wpływu.
Są ludzie, przed którymi odpowiadam.
Porozmawiamy kiedy wrócisz.
Cześć.
Poproszę czarnego Johnnie Walkera.
Dzięki.
Jeszcze jednego.
W porządku. Dziękuje.
Cholera!
Przepraszam. Wulgarny Amerykanin ze mnie.
Jak się masz?
Przepraszam, przy okazji.
Za co?
To ty byłaś tą dziewczyną, która spróbowała zadać mi jakieś pytania,
wykonując swoją pracę.
Przepraszam.
Nie pamiętam, może to byłeś ty.
Jak większość ludzi.
Dobra książka?
Będzie jeśli pozwolisz mi ją dokończyć.
- To pomoże. - Co?
Zapytałam, "To pomoże?"
Co? To?
Och, zapewne.
Na pewno.
Pewnie tak jak ta tandetna powieść.
Przepraszam.
Przeprosiny przyjęte.
Miałem naprawdę przesrany dzień.
Witaj w klubie.
Może twój dzień był obsrany, ale mój był bardziej obsrany.
Chyba jednak mój był bardziej.
Jak bardzo?
Spóźniłem się na samolot straciłem pracę,
moja córka, bierze ślub dzisiaj,
zdecydowana, że do ołtarza poprowadzi ją ojczym.
Chyba wystarczająco obsrany.
Wystarczająco. Wygrywasz.
Może zjemy razem lunch?
Lub napijemy się herbaty. Co powiesz na herbatę, jeżeli to czas podwieczorku?
Dzięki bardzo, ale nie znam cię, a ty nie znasz mnie, tak...
Tak, ale może wypijemy herbatę razem.
To miłe, ale dziękuje. Nie.
- Dobrze, że masz swoją książkę.
Jeżeli to do mnie, to biorę prysznic.
Nie powinnaś odebrać?
Nie.
Powinienem wziąć to jako znak nadziei?
Jeżeli tak jest, to może się szerzej uśmiechniesz.
Dziękuje.
Widzisz?
Jemy lunch razem.
Nie, jemy lunch obok siebie.
Przy okazji, jestem Harvey... Harvey Shine.
Kate Walker.
Tak, dlaczego nie jesteś na ślubie?
Tylko tego brakowało.
Musiałem wrócić do pracy.
Do tej, którą straciłeś?
Tak, dokładnie.
Lubiłeś swoją, pracę?
Tak. Nie.
Tak, na początku.
Co robiłeś?
Piszę dżingle.
- Wow. - Tak zazwyczaj ludzie odpowiadają.
Zawsze chciałeś pisać dżingle czy...
Coś więcej?
Co?
Nie, kocham to.
Dobrze to ujęłaś. Lubię to.
- Wezmę, to jako komplement. - Powinnaś.
Dałbym cokolwiek...
aby być pianistą jazzowym.
Byłeś dobry?
Nie. Nie wystarczająco dobry.
Przepraszam. Może nie powinnam pytać.
Ok, lubię to.
- Wierzysz mi?
Muszę powiedzieć, że to ulga znaleźć kogoś
kto właściwie mówi, co czuje i to, co myśli.
Szczególnie, tu...
W Wielkie Brytanii.
Och, jako naród się zmieniliśmy.
Odkąd tylko Diana umarła, ta zmiana płynie w nas szeroką wodą.
Faceci pokazali nam drogę.
Ale nic więcej, sztywna górna warga jest dla nas.
Co to znaczy, dokładnie?
- Co? - "Sztywna górna warga".
Jak to wytłumaczyć...
Zobacz, kiedy płaczesz, twoje wargi trzęsą się,
kiedy są mocne to nie.
W ten sposób.
Nie, tak jak u buldoga.
Nie, nie rób tego. Wyglądasz jakbyś nie miał wcale zębów.
To jest moja pierwsza próba w robieniu sztywnej górnej wargi.
- Kto to robi... - Kto...
Myślę, że to jest rodzaj napięcia w twojej szczęce.
Kto tak robi?
- Arystokraci. - Arystokraci?
Eleganccy ludzie.
- Dziękuje. to było zabawne. - Dla mnie także. Dokąd idziesz?
- Idę na zajęcia. - Jakie zajęcia?
Pisanie.
Dwa razy w tygodniu.
Mam dostać Heathrow Ekspres, właściwie, tak...
- Ach tak. - A ty?
Nie wiem. Zatrzymam się w hotelu tu niedaleko.
- Mam lot rano. - Och, więc to jest... tak.
- W porządku. - Żegnaj.
- Do widzenia. - Powodzenia.
To twój telefon.
Cześć?
Tak.
Przepraszam. Przepraszam.
Przepraszam.
Cześć.
Przepraszam.
Myśl o zostaniu w hotelu blisko pasa startowego zniechęciła mnie.
- Pilnujesz? - Nie.
Przepraszam.
- Jak się masz? - W porządku.
Biegłeś.
Byłem w czwartym wagonie.
Tak...
- W porządku? - Tak.
- Dokąd jedziemy? - Paddington.
Tak, tu jest postój taksówek.
Do widzenia ponownie.
Zawiozą cię dokąd zechcesz, pomogą wybrać jakiś hotel.
Może zabierzesz mnie na swoje zajęcia?
Zaopiekuję się twoimi książkami.
Pewnie.
To znaczy "tak"?
Tak.
Dlaczego nie?
W takim razie, um... musimy pójść...
Musimy pójść tą drogą.
Pomożesz jeżeli mi się wymknie?
Pewnie.
To jak " Twój jest wspaniałym krajem, Honeychurch!"
Znasz to? To z ksiązki książki. "Pokój z Widokiem."
Ach. E.M. Forster.
- Czytałeś to? - Nie.
- Masz gorszą opinię teraz o mnie? - Nie, wcale nie.
Myślę jak bardzo się różnimy.
Prawdopodobnie.
- To takie złe? - Nie.
Też tak myślę.
Przepraszam.
- Powinnam odebrać. - Nie krępuj się.
Cześć, Mamo? Cześć.
Przepraszam. Byłam zajęta.
Tak.
Nie ma mnie w domu.
Tak tak, z kimś.
Nie, z kimś innym.
Tak, mężczyzna.
Och, zrobiłaś to?
W porządku, posłuchaj.
Przyjdę jutro rano,
i sprawdzimy to razem, w porządku?
W porządku. W porządku.
Żegnaj. Do widzenia.
Tak, też cię kocham. Do widzenia. Do widzenia.
- Przepraszam. Moja mama. - Niepokoi się o ciebie?
Tak.
Właściwie to teraz o siebie.
Ona jest przekonana że obok mieszka Polak,
- nie wiem, jakiś Kuba Rozpruwacz. - Och.
Mieszkasz z nią?
Nie. Absolutnie.
Blisko, ale nie z nią.
Ona jest w porządku.
Tylko miała twardą szkołę życia, to wszystko.
Dlaczego?
Mój tata wyjecjał do Francji z sekretarką,
i wtedy, około cztery lata temu, dowiedziała się , że ma nowotwór złośliwy, ale teraz jest zdrowa.
Tylko nie może się z tym pogodzić..
Wiesz.
Tak...
Myślę, że jest znudzona,
dlatego tak interesuje ją moje życie
i chce to zmienić ciągle przypominając mi, że jestem sama.
Traktuje to jako rodzaj hobby.
Rozumiem.
Przepraszam.
- Co? - Tylko...
- chyba mówię za dużo. - Nie, wcale nie..
- Tak. - Nie.
Poza tym, jesteśmy tu. To jest moja szkoła.
Tak, jak długo trwa lekcja?
Godzinę.
Mogę zaczekać.
Robi się zimno. Chcesz czekać?
Nic mi nie będzie.
W porządku.
Bądź ostrożny.
Inaczej nie będę mogła się skupić.
Tak, jak poszło?
Dobrze, jak zwykle.
Śliczny, łagodnie wychowany Mike dał nam najpóźniejszy termin
do zaliczenia jego psychosexualnego thrillera.
On ma 86 lat.
Możemy iść dalej?
W porządku.
To jest miłe. Miły dzien.
Czy kiedyś chciałbyś zmienić swoje życie tylko na jeden dzień
tylko po to, aby zobaczyć jak będzie ono wyglądało?
Masz pomysł jakie mogłoby być twoje
Moje?
To byłoby gdzieś w Hiszpanii... Zdecydowanie...
W małym domu, w głębi lądu.
- I co byś robiła? - Pisała książkę.
Wiesz, nie "Middlemarch" czy coś podobnego.
- George Eliot. - Tak. Czytałeś to?
Nie.
Więc, twoja książka...
Byłaby dobra do czytania w wolny dzień
lub, na plaży lub w samolocie.
Czuję to w sobie.
Ten dom, w którym byś żyła... - Cabana.
- Tak. Proszę.
Przepraszam... gdzie byś pisała,
jaki byłby z niego widok?
Równina,
z małym strumieniem, w którym można się kąpać.
Kąpać się?
- Bez prysznica? - Nie.
Jak na wsi.
W porządku. Dostosuję się.
Jestem tu, tylko jeśli potrzebujesz towarzystwa.
Oczywiście.
Możesz mi towarzyszyć, Harvey Shine.
Dobrze, dziękuję, Kate Walker.
I'm a guy that likes his fun
When I fight, you'd better run
I'm a mean, mean, mean son of a gun
I'm going down to the middle of town
I'm gonna shoot that first man down
I'm a mean, mean son of a gun
My skin's hard as leather, I'm as tough as any man
When I have to shave myself, I use an old tin can
I wash my face in boiling wax, scrub myself with a gunnysack
I'm a mean, mean, mean son of a gun
I'm mean, I'm mean, I'm mean
I'm a mean, mean, mean son of a gun...
- Mogę cię spytać o coś? - Pewnie.
Co jest między tobą a twoją córką?
Nie wiem.
W którymś momencie, straciłem ją.
Pewnego dnia obudziłem się, i...
Uświadomiłem sobie,
że już nie należę do tego domu.
Wiesz, przez cały czas to czułem w żołądku...
Kiedy byli jakby zawstydzeni moją obecnością.
Patrząc na nich teraz, kiedy są z Brianem, z ojczymem mojej córki,
to wszystko nabiera sensu.
Naprawdę razem wyglądają dobrze.
Nie byłem wspaniałym ojcem.
Przyjęcie weselne jeszcze trwa?
Nie wiem.
Nie przestawiłem jeszcze czasu. Która godzina?
Około 7:00. Gdzie jest wesele?
Grosvenor House.
Musisz tam iść.
- Nie ma mowy. - Ależ tak.
Nie.
Harvey. To jest śmieszne, że tam cię nie ma.
- Musisz iść. - Oni naprawdę nie chcą mnie tam widzieć.
Harvey, ona jest twoją córką, a ty jesteś jej ojcem. Musisz iść.
Harvey, to całkowicie niewybaczalne.
Musisz iść.
Dalej. Myślę.
Pójdziesz ze mną.
Nie. Ja...
Nie mogę jść na przyjęcie...
w krwawo-zielonym poliestrze.
Chcesz, abym kupił ci nową sukienkę?
- Czy to o to chodz? - Nie.
- Tak, jest! Tak! - Nie, nie jest.
- Nie idę. - Chodź jako mój ochroniarz.
- Nie. - Może jako mój przyjaciel?
Dobrze.
Nie wydam więcej niż 200 funtów na tą sukienkę.
- Mamy umowę? - Tak. Tak.
I'm a guy that likes his fun
And when I fight, you'd better run
I'm a mean, mean, mean son of a gun
I'm going down in the middle of town
I'm going to shoot the first man down
I'm a mean, mean, mean son of a gun
My skin is hard as leather, I'm as tough as any man
When I have to shave myself, I use an old tin can
I wash my face in boiling wax, and scrub myself with a gunnysack
I'm a mean, mean, mean son of a gun
I'm mean, I'm mean, I'm mean
I'm a mean, mean, mean son of a gun
I'm a mean, mean, mean son of a gun.
Którędy?
Dobry wieczór.
- Moja była żona dała mi łupnia. - Poważnie?
Hę? Och.
- Powinnaś się przywitać. - Dobrze.
Idzie moja córka.
- Cześć. - Cześć.
- Nie wyjechałem. - Cieszę się.
To jest, Kate.
- Och, cześć. - Przyjaciółka.
Jak się masz? Gratulacje.
Wyglądasz fantastycznie.
Dziękuje.
Przepraszam. Właściwie to nie miałam zaproszenia.
Ale twój ojciec,
upierał się.
Nic nie szkodzi. Jestem pewna, że znajdzie się miejsce.
Nie. Może nie będziemy przeszkadzać.
- Przepraszam. - Tak?
- Mógłbyś znaleźć wolne miejsca? - Tak.
Panie i panowie, proszę o uwagę.
Czas na przemowę świadka.
Chyba brakuje panny młodej.
Może widzieliście ją... ciemne włosy, biała sukienka.
O, tam jest. W porządku, panie i panowie.
Oto i świadek, Pete Turner.
Dziękuje, Josh. - Cześć.
I dziękuję, Jean i Brian, przy tej okazji..
To jest stół dzieci.
Tak.
Chciałbym wspomnieć wczesne lata 90-te,
kiedy wysoki, radosny mężczyzna...
Cześć. ... przyszedł do mojego pokoju w Duke...
- Niezły gaduła.
I w końcu, chciałbym zaproponować tost za Susan
za to, że jest z moim przyjacielem Scottym.
Za Susan!
Na zdrowie.
Panie i panowie, teraz czas dla ojca panny młodej,
aby powiedział nam kilka słów.
Dziś wieczorem, to godne pozazdroszczenia zadanie
spadło na zawsze urzekającego, i wyróżniającego się. Brian.
Panie i panowie.
To był dobry wstęp, Peter...
Trudno mi kontynuować,
ale spróbuję.
- Brian. - Tak, Harvey?
Przepraszam, że przerywam.
Myślę, że on powiedział "ojciec panny młodej".
Tak.
Mogę?
Dalej, Harvey.
Witam wszystkich.
Myślę, że ja
i Jean nauczyliśmy się po naszym nieudanym małżeństwie,
że w czasie rozwodu dzieci cierpią najbardziej.
Nasza córka również miała udział
w tym bólu i rozczarowaniu, ale...
To jest hołd dla ciebie, Susan, na który zasłużyłaś.
Ponieważ potrafiłaś się obronić
od załamania w twojej rodzinie.
I zostać silną, zdecydowaną i niezależną kobietą.
I mimo tego...
Zatrzymałaś swoją wrażliwość, podatność
i swój powab...
Wyglądasz pięknie dziś wieczorem.
- Scott? - Hej.
Jesteś szczęśliwym facetem, ija jestem szczęśliwym facetem,
ponieważ czekam z niecierpliwością kiedy zostaniesz moim synem.
Jesteś teraz moim zięciem,
a ja nigdy nie miałem syna.
Dobrze, nie ma przymusu, ale, Jean,
czekam z niecierpliwością na pierwszy taniec z tobą.
Ale to nie jest żaden mus, Scott.
Wznoszę toast, za ciebie Scott.
Za twoją żonę...
Moją córkę.
Wznoszę toast za naszą rodzinę.
I, jeżeli mogę tylko trochę przedłużyć,
chciałbym zwrócić się do ciebie, Brian, z moją wdzięcznością.
Dziękuję za bycie tu dzisiaj.
Chciałbym poprosić wszystkich, żeby wstali i dołączyli do Harveya i do mnie.
W toście dla panny młodej i pana młodego... Za Susan i do Scott.
Susan i Scott!
Baby, I'm yours
And I'll be yours
Until the stars fall from the sky
Yours until the rivers all run dry
In other words, until I die
Baby, I'm yours
Harvey. Harvey.
And I'll be yours until the sun no longer shines
- Cześć. - Cześć.
- Nie płacz. - Nie będę.
Susan.
Dziękuje, że wróciłeś Tato.
Dzięki, że mnie przyjęłaś.
Do my best to keep you satisfied
Nothing in the world can drive me away
Gotowa?
Hold it
Don't let go
Baby
Not too slow
Higher
Make me know
Move it faster
Don't let go
Don't let go, don't let go, don't let go
To twoje?
Tak.
Śliczne.
Nie odchodź.
Dobrze.
- Pospieszmy się. - Dlaczego?
Ponieważ chcę z tobą tańczyć aż ci spadną skarpety.
Do widzenia! Do widzenia! Do widzenia!
W porządku! Bukiet!
Trzy, dwa, jeden!
Baw się dobrze.
- Hej! - Do widzenia!
Do widzenia!
- Powodzenia. - Dziękuje i dziękuję.
Do widzenia!
Do widzenia.
- W porządku? - Tak. Tak.
- Chcesz już wyjść? - Pewnie.
- Naprawdę? - Tak.
- Dlaczego? - "Dlaczego"?
Zatańczyłeś chyba pięć razy.
Kocham te fontanny.
Dzieci bawią się tu w lecie.
Siadają na nich.
A woda ich łaskocze.
Uwielbiają to.
Chciałabym nie kłaść się całą noc...
Jak wtedy kiedy byłam studentką.
Posmutniałaś.
Dlaczego?
Byłam raz w ciąży.
Nie chciałam tego.
Nie myślałam dwa razy o tym.
Tak robiły eleganckie dziewczyny.
Tak.
Czasami zastanawiam się, wiesz,
czy oni byłyby zabawne lub zdolny lub...
Nie wiem...
Neurotyczne.
To głupie, naprawdę.
Nie wiem, dlaczego dlaczego ci o tym mówię.
Spotkamy się jutro?
Co?
Tu, wewnątrz w południe.
Tak?
A co z twoim lotem?
Nie muszę lecieć.
Dlaczego?
Zamknij się, Harvey.
Przestań.
Masz zamiar, czekać do jutra.
Już jest jutro.
Harvey.
Nie wiemy niczego o sobie.
Jesteś, wiesz...
- Stary. - Nie, nie to chciałam powiedzieć.
Dobrze, jesteś trochę stary.
Mogę,
mogę chcieć się spotkać.
Ja też.
Naprawdę zrzędliwy.
Zrzędliwy, nigdy nie byłem.
Powinnam iść.
Mówię poważnie.
Będę tu czekać w południe, dobrze?
Dobrze?
Harvey Shine.
Powiedz mi kiedy!
W południe!
Nie słyszę cię!
W południe!
Dzień dobry.
obawiam się, że windy są zepsute, panie Shine.
Jeżeli nie to panu nie przeszkadza proszę użyć schodów.
Wcale nie przeszkadza.
Wszystko w porządku?
Jakiś problem?
Może zawołam
lekarza. Tylko zaczekaj tu, proszę.
Cholera.
Hej.
Hej!
- Dzień dobry, James. - Dzień dobry, Kate.
- W porządku?
Właściwie, dostanę jakieś winogrono?
Mam śliczne beznasienne winogrona dzisiaj.
W porządku. Daj mi trochę kiść, trzy funty.
Dziękuje.
W porządku.
Mówił pan, że pił więcej kawy niż zwykle.
- Tak, ale muszę być gdzieś teraz. - I jestem zestresowany.
- Nie spałem dobrze. - Tak, ale to już powiedziałem pielęgniarce.
Proszę, nie spałem całą noc, ale mam spotkanie.
W porządku, proszę pana, niech pan się uspokoi. Proszę, aby pozostal pan tu dziś wieczorem.
Muszę wyjść.
To wygląda mi na arytmię, to jest nieregularny rytm serca.
Tak. Mówiłem pielęgniarce to jest SVT.
Mam to od dziecka, zostawiłem moje lekarstwo w Nowym Yorku,
Jeżeli możesz mi podać to lekarstwo, to Digoxin.
Digoxin, tak. Możemy to zrobić, żaden problem.
Ale najpierw, muszę sprawdzić wszystkie inne możliwości.
To jest arytmia. Proszę, doktorze.
- Mam spotkanie. - Jestem w 99% pewny, to jest arytmia.
Może pani zrobić 12 stopniowe EKG i wysłać do analizy?
Nie może pan mnie tu zatrzymać.
Nie może pan.
Oraz funkcja tarczycy, proszę. Dziękuje.
I przygotować do monitorowania dziś wieczorem?
W porządku, Mamo. Zrobione. Muszę iść do pracy.
Dlaczego nie zostaniesz na lunch?
Nie mogę. Muszę iść.
Nie chciałam podglądać,
ale, co robi ta duża wędzona szynka poniżej schodów?
Sąsiad mi dał.
Ten z Polski?
Prawdopodobnie nie jest masowym mordercą.
Prawdopodobnie nie.
Wszystko w porządku?
Tak. Oczywiście.
Mężczyźni. Kto ich potrzebuje?
Zapamiętaj, mamy na Grecję czekać z niecierpliwością.
Tak.
Masz szminkę na twarzy. Do zobaczenia.
- Dzień dobry, Kate. - Dzień dobry, Paddy.
- Śliczna jak zawsze. - Dziękuje.
Tak.
W porządku, wielkie dzięki. Doceniam to.
Dziękuje.
Cześć. PSA. wydział Heathrow.
Cześć. Czy zastałem Kate Walker?
- Mówi Harvey. - Proszę poczekać.
Kate, to do ciebie. Jakiś facet, Harvey.
Przepraszam, nie ma jej tu.
Proszę, to ważne.
Kate!
Przepraszam. Jest zajęta.
Nie podejdzie.
W porządku, dzięki.
Może się pan tu podpisać.
Tak.
Dziękuje.
Słucham?
Harvey. Marvin. Gdzie jesteś?
Nadal w Londynie, Marvin.
Powinieneś tu wrócić, przyjacielu.
Mam wspaniałe wiadomości. Miałeś rację.
Z kontraktem Samuelsona, nikt nie mógł sobie poradzić.
Nic im się nie podobało.
W końcu wybrali jedną z twoich starych melodii.
Chcą, abyś wrócił uaktualnił ją.
Potrzebujemy cię z powrotem, Harvey. Twój stary pokój czeka na ciebie.
Harvey?
- To wspaniale, Marvin. - Tak. Tak. Wspaniale.
Przyznaję się do błędu.
Tak, kiedy możesz wrócić?
Harvey?
Nie wracam.
Co?
Zrezygnowałem.
Rezygnujesz, Harvey?
Potrzebujesz nas.
Nie, nie potrzebuję.
Jak powiedziałeś, to jest moja ostatnia szansa. Muszę kończyć.
Taksi!
Taksi, Heathrow. Spieszę się.
- Cześć. - Cześć.
Szukam Kate Walker. Kate.
Kto pyta?
Przyjaciel.
Oonagh, jest tu mężczyzna pyta o Kate.
- Przyjaciel. - Tak.
- Przyjaciel? - Dobrze, więcej niż przyjaciel.
- Więcej niż przyjaciel? - Tak.
- Jesteś Amerykaninem? - Tak.
Podobasz się jej.
Nie popsuj tego, teraz. Nie skrzywdźjej.
Nie zrobię tego.
Nie ma jej tu. Wyszła już.
Możesz ją znaleźć w szkole.
Faktycznie, teraz zaczyna lekcje.
To jest w dół South Bank. National.
- Tak, wiem. - Wiesz?
- Tak. - Idź i znajdź ją.
Do zobaczenia.
"Krew sączy się z jego rany jak ciemna czekolada w ciepłe lato.
Mógłby nadal czuć ją na rękawiczce...
To głęboki, przenikający zapach płci.
Było cicho, prócz delikatnego dźwięku kapiącego potu.
Sól była smakiem, który zapamiętał najbardziej...
Tak zdrowy, tak zmysłowy,
tak seksowny. "
Dziękuje.
Tu idziesz.
- Hej. - Cześć.
Nadal w Londynie?
Tak.
- Mogę to wyjaśnić? - Nie trzeba.
- Nic nie musisz wyjaśniać, Harvey. - Chcę.
- Nie, naprawdę. Nie potrzebuję tego... - Kate, proszę.
- Byłem w szpitalu. - Boże. Dlaczego?
To nic poważnego. Zostawiłem moje pigułki w Nowym Yorku.
Mam arytmię serca.
- Mam to od dziecka. - Arytmia.
- Wiesz, co to jest? - Wiem, mój ojciec to ma.
Młodzi mężczyźni mają to również.
Kate, przepraszam Nie byłem na spotkaniu.
- Nic się nie stało, Harvey. - Nie.
Wspaniale się bawiłam, Harvey, I lubię cię... Naprawdę.
Dziękuje.
Ale, wiesz, również nie byłam przy fontannach w południe.
Mieszkam tu...
W Wilton Green, a ty?
- Mieszkam w White Plains. - Dokładnie.
W poniedziałek rano, życie buntuje się wewnątrz, ale nie jesteśmy nastolatkami.
Mamy nasze życie, nasze prace i nasze rodziny. To były cudowne chwile.
- Nie zapomnę tego. Dziękuje. Ale... - Co?
- Dobrze, to nie jest, wiesz, prawdziwe życie. - Jest.
- Nie, nie jest, Harvey. - Jest.
- Nie, nie jest, Harvey. - To jest prawdziwe życie.
- To jest prawdziwe życie dla mnie. - Wiem.
Ale to nie tylko dla ciebie, nieprawdaż? To jest dla mnie, również.
Nie wiesz nic o mnie. Popatrz na mnie. Jakie to patetyczne.
Właściwie to oczekiwałam cię.
Ale faktycznie, myślę, że chyba nie.
Ponieważ to jest trochę łatwiejsza droga.
Wiesz, to jak nurkowanie.
Tylko świszczesz wszędzie. To jest głęboki koniec,
a ja nie jestem krwawym basenem, Harvey i nie jestem...
skłonna tego zrobić.
Ponieważ to zaboli.
Może kiedyś,
tak nie będzie, może potrzebuję przestrzeni lub czegokolwiek,
ale i tak w końcu to zaboli, nie zrobię tego.
Nie zrobię tego, i nie będę...
Widzisz, o czym myślę, że to jest, jest...
bardziej wygodne rozczarowanie się.
I gniewam się na ciebie, że to zabrnęło tak daleko.
Mamo, kocham cię, ale nie teraz.
Powinienem wziąć to jako znak pełen nadziei?
Jeżeli tylko uśmiechniesz się trochę szerzej.
Zamknij się, Harvey.
Jak jest z tym pójściem do pracy, panie Shine?
Nie mam całkowicie żadnego pomysłu.
Ale będę miał.
Obiecuję ci to.
Powinniśmy iść?
Tak.
- W porządku? - Tak.
Poczekaj chwilę.
Tak lepiej.
Myślę, że jesteś w moim typie.
Dlaczego mnie nie pytasz?
O co?
Tak jak na lotnisku, kiedy cię uniknąłem.
- Kwestionariusz. - Tak.
W porządku. Imię?
Harvey Shine.
Miejsce zamieszkania?
W trakcie zmiany.
Where do we go from here?
Where can we hide?
'Cause I made a U-turn, and I'm still alive
Where do we go from here?
And where did they put the signs?
'Cause I need an exit
After this life
And where is this better place?
And where are these better times?
And we cannot find
- Cześć. - Cześć.
Chciałam podziękować za szynkę,
i przeprosić, że tak długo nie podziękowałam.
Proszę bardzo.
- To jest wędzone. - Tak.
- Proszę, wejdź. - Nie powinienem.
- Muszę... - Proszę.
Może,
Może mógłbyś tylko pokazać mi jak uciąć.
Oczywiście. Proszę, wejdź.
I've got my foot down, it's too slow
Ooh, hoo-hoo-hoo
Hoo-hoo-hoo-hoo
Yeah-yeah, yeah-yeah
Can you hear me calling out?
Look how much fun we had
And now it's all turning bad
I've got my foot down, it's too slow
Look how much fun we had
Now it's all turning bad
I've got my foot down, it's too slow
Look how much fun we had
Now it's all turning bad
I've got my foot down, it's too slow
You should know.
Tłumaczenie <> Dopasowanie, korekta i inne: El.Dj.Daro007
Odwiedź www.NAPiSY.info